Shloka 2
दुर्मुख: कृतवर्मा च कृप: शल्यो विविंशति: । भीष्म जुगुपुरासाद्य तव पुत्रेण चोदिता:,संजय कहते हैं--राजन्! उस अत्यन्त भयंकर दिनका पूर्वभाग जब प्राय: व्यतीत हो गया, तब बड़े-बड़े वीरोंका विनाश करनेवाले उस भयानक संग्राममें आपके पुत्रकी आज्ञासे दुर्मुख, कृतवर्मा, कृपाचार्य, शल्य और विविंशति वहाँ आकर भीष्मकी रक्षा करने लगे
sañjaya uvāca | durmukhaḥ kṛtavarmā ca kṛpaḥ śalyo viviṁśatiḥ | bhīṣmaṁ jugupur āsādya tava putreṇa coditāḥ ||
നിന്റെ പുത്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ദുർമുഖൻ, കൃതവർമ്മൻ, കൃപൻ, ശല്യൻ, വിവിംശതി എന്നിവർ ഭീഷ്മന്റെ അടുക്കൽ എത്തി, ആ ഭീകരയുദ്ധത്തിൽ പിതാമഹനെ ചുറ്റി കാവലായി നിന്നു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between duty to one’s commander and the broader moral weight of war: warriors, compelled by loyalty and command, rally to protect a revered elder (Bhīṣma) even as the battle remains ethically complex.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, on Duryodhana’s instruction, several prominent Kaurava-aligned fighters approach Bhīṣma and form a protective guard around him in the midst of the fierce fighting.