Shloka 55
भीष्मविक्रमदर्शनं तथा क्रौञ्चारुणव्यूहविधानम् | Bhīṣma’s Ascendancy and the Organization of the Krauñcāruṇa Formation
भक््त्या मामभिजानाति यावान् यश्नास्मि तत्त्वतः । ततो मां तत्त्वतो ज्ञात्वा विशते तदनन्तरम्,उस परा भक्तिके द्वारा वह मुझ परमात्माको, मैं जो हूँ और जितना हूँ ठीक वैसा-का- वैसा तत्त्वसे जान लेता है: तथा उस भक्तिसे मुझको तत्त्वसे जानकर तत्काल ही मुझमें प्रविष्ट हो जाता है?
bhaktyā mām abhijānāti yāvān yaś cāsmi tattvataḥ | tato māṁ tattvato jñātvā viśate tad-anantaram ||
ഭക്തിയാൽ അവൻ എന്നെ തത്ത്വമായി അറിയുന്നു—ഞാൻ എങ്ങനെയാണെന്നും എത്രമാത്രമാണെന്നും. പിന്നെ എന്നെ തത്ത്വമായി അറിഞ്ഞ് ഉടൻ തന്നെ എന്നിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു।
अजुन उवाच
Educational Q&A
Devotion (bhakti) is presented as the direct means to truly know the Supreme as He really is (tattvataḥ). Such true knowledge is not merely conceptual; it culminates in ‘entering’ the Divine—i.e., attaining liberation and intimate union with the Supreme.
In the midst of the Kurukṣetra setting, the teaching emphasizes an inner path: the devotee’s loving commitment leads to authentic realization of the Lord’s nature, and that realization immediately bears the fruit of spiritual consummation—entry into the Divine—transcending the surrounding conflict.