Shloka 39
भीष्मविक्रमदर्शनं तथा क्रौञ्चारुणव्यूहविधानम् | Bhīṣma’s Ascendancy and the Organization of the Krauñcāruṇa Formation
यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मन: । निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाह्तम्,जो सुख भोगकालमें तथा परिणाममें भी आत्माको मोहित करनेवाला है, वह निद्रा, आलस्य और प्रमादसे उत्पन्न सुखःई तामस कहा गया है
yad agre cānubandhe ca sukhaṁ mohanam ātmanaḥ | nidrālasyapramādotthaṁ tat tāmasam udāhṛtam ||
ആദ്യത്തിലും അനന്തരഫലത്തിലും ആത്മാവിനെ മോഹിപ്പിക്കുന്നതും നിദ്ര, ആലസ്യം, പ്രമാദം എന്നിവയിൽ നിന്നുയരുന്നതുമായ സുഖം താമസമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Pleasure that begins and ends in delusion—born of sleep, laziness, and heedlessness—is tāmasic; it undermines clarity and ethical responsibility, so it should be recognized and restrained.
In the teaching on the three guṇas and their effects, the speaker classifies kinds of happiness; here, the verse identifies the tamasic form as the comfort of inertia and negligence that clouds judgment.