Shloka 18
Nirmaryāda-saṃgrāma-varṇana — The Unbounded Clash and Bhīṣma’s Rallying Presence
अहंकार बल दर्प काम॑ क्रोध॑ च संश्रिता: । मामात्मपरदेहेषु प्रद्धिषन्तो5भ्यसूयका:+,वे अहंकार, बल, घमण्ड, कामना और क्रोधादिके परायण और दूसरोंकी निन्दा करनेवाले पुरुष अपने और दूसरोंके शरीरमें स्थित मुझ अन्तर्यामीसे द्वेष करनेवाले होते हैं?
ahaṅkāra-bala-darpa-kāma-krodha-saṁśritāḥ | mām ātma-para-deheṣu pradviṣanto 'bhyasūyakāḥ ||
അഹങ്കാരം, ബലം, ദർപ്പം, കാമം, ക്രോധം എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ച്, മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും അസൂയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവർ—സ്വദേഹത്തിലും പരദേഹത്തിലും വസിക്കുന്ന എന്നെ, അന്തര്യാമിയെ, ദ്വേഷിക്കുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Ego, arrogance, desire, and anger—combined with envy and fault-finding—lead a person to oppose the divine presence that dwells equally within oneself and within others; spiritual hostility is rooted in these inner vices.
In the Bhīṣma Parva context, the discourse highlights moral and spiritual causes behind destructive behavior: certain people, dominated by pride and envy, become antagonistic to the Lord who abides as the inner ruler in all embodied beings.