Shloka 4
Daivī–Āsurī Sampad-Vibhāga (दैवी–आसुरी संपद्विभागः) | Division of Constructive and Destructive Dispositions
संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धय:* । ते प्राप्तुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रता:,परंतु जो पुरुष इन्द्रियोंक समुदायको भली प्रकार वशमें करके मन-बुद्धिसे परे, सर्वव्यापी, अकथनीय स्वरूप और सदा एकरस रहनेवाले, नित्य, अचल, निराकार, अविनाशी सच्चिदानन्दघन ब्रह्मको निरन्तर एकीभावसे (अभिन्नभावसे) ध्यान करते हुए भजते हैं, वे सम्पूर्ण भूतोंके हितमें रत* और सबमें समान भाववाले योगी मुझको ही प्राप्त होते हैं?
saṁniyamyendriyagrāmaṁ sarvatra samabuddhayaḥ | te prāpnuvanti mām eva sarvabhūtahite ratāḥ ||
ഇന്ദ്രിയസമൂഹത്തെ നന്നായി നിയന്ത്രിച്ച്, എല്ലായിടത്തും സമബുദ്ധിയോടെ നിലകൊണ്ട്, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഹിതത്തിൽ രതരായിരിക്കുന്നവർ—അവർ എന്നെയേ പ്രാപിക്കുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Spiritual attainment is linked to disciplined restraint of the senses, an even-minded attitude toward all, and a commitment to the welfare of every being; such a yogin is said to attain the Supreme (here voiced as 'Me').
In the Bhishma Parva’s dialogue setting, Arjuna speaks about the kind of practitioner who reaches the Supreme—describing yogins characterized by self-mastery, impartial vision, and universal benevolence.