Shloka 25
Puruṣottama-yoga
The Discipline of the Supreme Person) — Chapter 15 (Bhagavadgītā
क्योंकि हे विष्णो! आकाशको स्पर्श करनेवाले, देदीप्यमान, अनेक वर्णोसे युक्त तथा फैलाये हुए मुख और प्रकाशमान विशाल नेत्रोंसे युक्त आपको देखकर भयभीत अन्त:करणवाला मैं धीरज और शान्ति नहीं पाता हूँ ।। दंष्टाकरालानि च ते मुखानि दृष्टवैव कालानलसंनिभानि । दिशो न जाने न लभे न शर्म प्रसीद देवेश जगन्निवास,दाढ़ोंक कारण विकराल और प्रलयकालकी अग्निके समान प्रज्वलित आपके मुखोंको देखकर मैं दिशाओंको नहीं जानता हूँ और सुख भी नहीं पाता हूँ। इसलिये हे देवेश! हे जगन्निवास! आप प्रसन्न हों;
arjuna uvāca | dṛṣṭvā hi tvāṁ viṣṇo nabhaḥspṛśaṁ dīptam anekavarṇaṁ vyāttānanaṁ dīptaviśālanetraṁ bhītāntarātmā dhṛtiṁ na vindāmi śamaṁ ca viṣṇo || daṁṣṭrākarālāni ca te mukhāni dṛṣṭvaiva kālānalasaṁnibhāni | diśo na jāne na labhe ca śarma prasīda deveśa jagannivāsa ||
അർജുനൻ പറഞ്ഞു— ഹേ വിഷ്ണോ! ആകാശത്തെ സ്പർശിക്കുന്നത്ര ഉയർന്ന്, ദീപ്തിയായി ജ്വലിച്ച്, അനേകം വർണങ്ങളാൽ സമന്വിതനായി, വിശാലമായി തുറന്ന വായുകളോടും മഹത്തായ പ്രകാശമയ നേത്രങ്ങളോടും കൂടിയ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ അന്തരാത്മാവ് ഭയത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നു; എനിക്ക് ധൈര്യവും ശാന്തിയും ലഭിക്കുന്നില്ല. കൂടാതെ, ദംഷ്ട്രകളാൽ ഭീകരമായി, പ്രളയകാലാഗ്നിയെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന നിന്റെ വായുകൾ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ആശ്രയമോ സുഖമോ ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഹേ ദേവേശാ! ഹേ ജഗന്നിവാസാ! പ്രസന്നനാകണമേ.
अजुन उवाच