Shloka 29
Viśvarūpa-darśana (The Vision of the Universal Form) — महायोगेश्वरस्य विश्वरूपदर्शनम्
सम्बन्ध--उपर्युक्त प्रकारसे भगवान्की भक्ति करनेवालेको भगवान्की प्राप्ति होती है, दूसरोंको नहीं होती--इस कथनसे भगवान्रें विषमताके दोषकी आशंका हो सकती है। अतएव उसका निवारण करते हुए भगवान् कहते हैं-- समोऊहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्यो5स्ति न प्रिय: । ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम्,मैं सब भूतोंमें समभावसे व्यापक हूँ, न कोई मेरा अप्रिय है और न प्रिय है; परंतु जो भक्त मुझको प्रेमसे भजते हैं, वे मुझमें हैं और मैं भी उनमें प्रत्यक्ष प्रकट हूँ
samo ’haṁ sarva-bhūteṣu na me dveṣyo ’sti na priyaḥ | ye bhajanti tu māṁ bhaktyā mayi te teṣu cāpy aham ||
ഭഗവാൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു—ഞാൻ സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും സമഭാവത്തോടെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കു ആരോടും ദ്വേഷമില്ല, ആരോടും പക്ഷപാതപ്രിയതയും ഇല്ല. എന്നാൽ പ്രേമഭക്തിയോടെ എന്നെ ഭജിക്കുന്നവർ എന്നിൽ വസിക്കുന്നു; ഞാനും അവരിൽ പ്രത്യക്ഷമായി വസിക്കുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The Lord is inherently impartial toward all beings—He does not hate or favor anyone. The ‘special closeness’ experienced by devotees arises not from divine bias but from their loving devotion, through which the Lord becomes personally present and manifest to them.
In the midst of Krishna’s instruction, a possible doubt is addressed: if devotion leads to attaining the Lord, does that imply partiality? Krishna resolves this by affirming His equal pervasion and impartiality, while explaining that devotion creates an intimate relationship in which the devotee abides in Him and He is revealed within the devotee.