नूनं सप्ताश्वयुक्तेन रथेनोत्तमतेजसा । विमोक्ष्येडहं तदा प्राणान् सुहृदः सुप्रियानिव,'सात घोड़ोंसे जुते हुए उत्तम तेजस्वी रथके द्वारा जब सूर्य कुबेरकी निवासभूत उत्तरदिशाके पथपर आ जायाँगे, उस समय जो राजा मेरे पास आयेंगे, वे मेरी ऊर्ध्व गतिको देख सकेंगे। निश्चय ही उसी समय मैं अत्यन्त प्रियतम सुहृदोंकी भाँति अपने प्यारे प्राणोंका त्याग करूँगा
nūnaṃ saptāśvayuktena rathenottamatejasā | vimokṣye'haṃ tadā prāṇān suhṛdaḥ supriyān iva ||
ഏഴ് അശ്വങ്ങൾ യോജിപ്പിച്ച പരമതേജസ്സുള്ള രഥത്തിൽ ആരൂഢനായ സൂര്യൻ ഉത്തരായണപഥത്തിലേക്ക് തിരിയുന്ന സമയത്ത്, അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ പ്രാണങ്ങളെ വിമോചിപ്പിക്കും—അത്യന്തം പ്രിയ സുഹൃത്തുകളിൽ നിന്ന് വിടപറയുന്നതുപോലെ.
संजय उवाच