Shloka 34
अभिमन्त्रयाथ तानेवं शिरसा लम्बताब्रवीत् | शिरो मे लम्बते>त्यर्थमुपधानं प्रदीयताम्,इस प्रकार उन सब लोगोंसे स्वागत-भाषण करके अपने लटकते हुए सिरके द्वारा ही वे बोले--'राजाओ! मेरा सिर बहुत लटक रहा है। इसके लिये आपलोग मुझे तकिया दें!
abhimantrayātha tān evaṁ śirasā lambatābravīt | śiro me lambate ity artham upadhānaṁ pradīyatām ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ അവരെ സ്വാഗതം ചെയ്ത ശേഷം, തല താഴ്ന്നതുപോലെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു—“രാജാക്കന്മാരേ, എന്റെ ശിരസ് വളരെ കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ എനിക്ക് ഒരു തലയണ തരിക.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a martial and royal context, the verse highlights human limitation and the appropriateness of seeking support. It also reflects courtly decorum: after formal greeting, a request is made plainly, reminding that dignity and vulnerability can coexist.
After offering a respectful welcome, the speaker—described as having his head drooping—states that his head is hanging down and asks the assembled kings to provide a pillow (a head-rest).