Shloka 21
विराटद्रुपदौ चोभौ राक्षसश्न घटोत्कच: । अभिमन्युश्च संक्रुद्ध: सप्तैते क्रोधमूर्च्छिता:,अताडयन् रणे भीष्मं सहिता: सर्वसृञज्जया: । समस्त सूंजय वीर एक साथ संगठित हो भयंकर शतघ्नी, परिघ, फरसे, मुद्गर, मुसल, प्रास, गोफन, स्वर्णमय पंखवाले बाण, शक्ति, तोमर, कम्पन, नाराच, वत्सदन््त और भुशुण्डी आदि अस्त्र-शस्त्रोंद्वारा रणभूमिमें भीष्मको सब ओरसे पीड़ा देने लगे
sañjaya uvāca |
virāṭa-drupadau cobhau rākṣasaś ca ghaṭotkacaḥ |
abhimanyuś ca saṅkruddhaḥ saptaite krodha-mūrcchitāḥ |
atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarva-sṛñjayāḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—വിരാടനും ദ്രുപദനും, രാക്ഷസൻ ഘടോത്കചനും, ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ച അഭിമന്യുവും—ഈ ഏഴു വീരന്മാർ ക്രോധാവേശത്തിൽ—സകല സൃഞ്ജയരോടും കൂടി റണത്തിൽ ഭീഷ്മനെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും പ്രഹരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of war: even righteous allies may be driven by anger, yet they must act in disciplined unity to protect their side. It implicitly contrasts uncontrolled wrath with purposeful, coordinated effort under kṣatriya-dharma.
Sañjaya describes a concentrated assault on Bhīṣma: Virāṭa, Drupada, Ghaṭotkaca, Abhimanyu and other allied Sṛñjaya warriors, inflamed with anger, strike Bhīṣma together from all sides in the thick of battle.