Shloka 166
अभिपेतुर्भुशं क्रुद्धाश्छादयन्तश्न॒ पाण्डवम् | भीष्मके धनुषका काटा जाना कौरव महारथियोंको सहन नहीं हुआ। द्रोण, कृतवर्मा, सिन्धुराज जयद्रथ, भूरिश्रवा, शल, शल्य और भगदत्त--ये सात महारथी अत्यन्त क़ुद्ध हो किरीटधारी अर्जुनकी ओर दौड़े तथा अपने दिव्य अस्त्र-शस्त्रोंका प्रदर्शन करते हुए पाण्डुनन्दन अर्जुनको अत्यन्त क्रोधपूर्वक बाणोंसे आच्छादित करने लगे
sañjaya uvāca | abhipeturbhuśaṃ kruddhāś chādayantaś ca pāṇḍavam |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപരിമിതമായ ക്രോധത്തോടെ അവർ പാണ്ഡുനന്ദനനായ അർജുനന്റെ നേരെ പാഞ്ഞുകയറി, ആക്രമണം മുറുകെ പിടിച്ച് അമ്പുവർഷങ്ങളാൽ അവനെ മൂടിത്തുടങ്ങി. ഭീഷ്മന്റെ ധനുസ്സിന്റെ ടങ്കാരം അവർക്ക് സഹിക്കാനായില്ല; ദ്രോണൻ, കൃതവർമ്മൻ, സിന്ധുരാജൻ ജയദ്രഥൻ, ഭൂരിശ്രവൻ, ശലൻ, ശല്യൻ, ഭഗദത്തൻ—ഈ ഏഴ് മഹാരഥന്മാർ രോഷത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ട് കിരീടധാരിയായ ഫാൽഗുണന്റെ നേരെ ഓടിവന്നു, ദിവ്യ അസ്ത്രശസ്ത്രങ്ങളുടെ പ്രഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അർജുനനെ ക്രോധപൂർവ്വം ശരങ്ങളാൽ ആച്ഛാദിതനാക്കി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) escalates conflict: when warriors act from wrath, violence intensifies and becomes collective and overwhelming. Ethically, it contrasts disciplined duty with passion-driven aggression, reminding the listener that inner states shape outer actions even in a dharma-framed war.
Sañjaya reports that opposing warriors, furious, charge at the Pāṇḍava—understood here as Arjuna—and begin to ‘cover’ him with a dense shower of arrows, indicating a coordinated, high-pressure assault on a key fighter.