Shloka 26
भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
अश्वत्थामा ततस्तौ तु विव्याध बहुभि: शरै: । विराटद्रुपदौ वीरौ भीष्म प्रति समुझतौ,उस समय ट्रुपदने भी तीन तीखे बाणोंद्वारा अश्वत्थामाको घायल कर दिया। इस प्रकार प्रहार करते हुए उन दोनों महाबली नरेशोंको अश्वत्थामाने अनेक बाणोंद्वारा बींध डाला। विराट और ट्रुपद दोनों वीर भीष्मका वध करनेके लिये उद्यत थे
sañjaya uvāca |
aśvatthāmā tatastau tu vivyādha bahubhiḥ śaraiḥ |
virāṭa-drupadau vīrau bhīṣmaṃ prati samudyatau ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ അശ്വത്താമാവ് വിരാടനും ദ്രുപദനും എന്ന ആ രണ്ടു വീരന്മാരെ അനവധി അമ്പുകളാൽ കുത്തിവീഴ്ത്തി. ഭീഷ്മനെ നേരിട്ട് വധിക്കണമെന്ന ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ അവർ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴുതന്നെ അശ്വത്താമന്റെ പ്രത്യാക്രമണത്തിൽ അവർ തന്നെയും അമ്പേറ്റു വീണു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the immediacy of consequence in righteous warfare: valor and intent (even against a formidable elder like Bhīṣma) must contend with equal and opposite force. It reflects kṣatriya-dharma in practice—courage, initiative, and the acceptance that one’s actions in battle invite swift retaliation.
Sañjaya reports that Virāṭa and Drupada are advancing with the aim of confronting (and effectively seeking the fall of) Bhīṣma. Aśvatthāmā counters them, piercing both kings with many arrows, checking their advance through superior archery.