Shloka 4
न मृष्यामि रणे भीष्म प्रत्युद्यातं शिखण्डिना । कच्चिन्न रथभड्ढो5स्य धरनुर्वाशीर्यतास्यत:,रणक्षेत्रमें शिखण्डीने भीष्मपर आक्रमण किया, यह मुझसे सहन नहीं हो रहा है। कहीं उनका रथ तो नहीं टूट गया था अथवा बाणोंका प्रहार करते-करते उनके धनुषके टुकड़े- टुकड़े तो नहीं हो गये थे?
sañjaya uvāca | na mṛṣyāmi raṇe bhīṣma pratyudyātaṃ śikhaṇḍinā | kaccin na rathabhaṅgo 'sya dhanuḥ vā śīryatāsyataḥ ||
യുദ്ധഭൂമിയിൽ ശിഖണ്ഡി ഭീഷ്മനെതിരെ മുന്നേറുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാനാവുന്നില്ല. പറയുക— അവന്റെ രഥം തകർന്നില്ലേ? അല്ലെങ്കിൽ തുടർച്ചയായി അമ്പുകൾ വിടുമ്പോൾ അവന്റെ ധനുസ്സ് ചിതറിയില്ലേ?
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension in war: even a mighty warrior like Bhishma becomes vulnerable when bound by personal vows and moral constraints. It underscores how dharma in battle is not merely strength, but also adherence to one’s chosen principles—even when that adherence leads to suffering.
Sanjaya, reporting the battlefield events, expresses distress that Shikhandin has come forward against Bhishma. He anxiously asks whether Shikhandin’s chariot was broken or his bow shattered while shooting—implying intense combat and Sanjaya’s concern about the confrontation’s outcome.