Shloka 23
भीष्मस्य शरवर्षः — Bhīṣma’s Arrow-Storm and Kṛṣṇa’s Impulse to Intervene
ववुश्न वातास्तुमुला: शंसन्त: सुमहद् भयम् । घोराश्न घोरनिर्ह्नादा: शिवास्तत्र ववाशिरे
sañjaya uvāca | vavuśna vātās tumulāḥ śaṃsantaḥ sumahad bhayam | ghorāś ca ghoranirhrādāḥ śivās tatra vavāśire |
മഹാഭയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഭീകരവും തുമുലവുമായ കാറ്റുകൾ ശക്തിയായി വീശിത്തുടങ്ങി. ഇടിമിന്നലുപോലെയുള്ള ഭയാനക ഘോഷങ്ങൾ മുഴങ്ങി; അവിടെ കുറുനരികൾ അപശകുനവിളികൾ മുഴക്കി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses ominous natural signs to underscore the ethical weight of war: when collective action is driven by adharma, the world itself seems to warn of impending suffering, urging discernment and responsibility rather than blind momentum.
Sañjaya reports fearful portents—violent winds, terrifying crashing sounds, and jackals howling ominously—signaling that a grave and dangerous turn is imminent on the battlefield.