Shloka 35
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
तथा कथयतां तेषां देवराज: पुरंदर:
tathā kathayatāṃ teṣāṃ devarājaḥ purandaraḥ | nikāmavarṣī parjanyo babhūva janamejaya ||
ജനമേജയാ! ഋഷിമാർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ, ദേവരാജൻ പുരന്ദരനായ ഇന്ദ്രൻ ഇഷ്ടാനുസരണം മഴ പെയ്യിക്കുന്ന മേഘംപോലെ ആയിത്തീർന്നു. മഹർഷികളുടെ തപോബലം കണ്ട ആ മഹാബലി മഴ ആരംഭിച്ചു; ആ യജ്ഞം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ ഇന്ദ്രൻ അവിടെ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം മഴ പെയ്യിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s ethic that spiritual discipline (tapas) and properly conducted sacrifice (yajña) draw supportive cosmic order: even Indra responds by sustaining the rite with timely rain, showing reverence for ascetic power and the sanctity of ritual duty.
As the sages continue their discourse, Vaiśampāyana tells Janamejaya that Indra, seeing the sages’ austerity, begins to rain like a cloud that pours at will, maintaining rainfall at the sacrificial site until the yajña is completed.