Shloka 23
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
स्वयमिन्द्रो भविष्यामि जीवयिष्यामि च प्रजा: । “अथवा यदि इन्द्र इच्छानुसार जल बरसानेके लिये की हुई मेरी प्रार्थना पूर्ण नहीं करेंगे तो मैं स्वयं इन्द्र हो जाऊँगा और समस्त प्रजाके जीवनकी रक्षा करूँगा ।। यो यदाहारजातश्न स तथैव भविष्यति
vaiśampāyana uvāca |
svayam indro bhaviṣyāmi jīvayiṣyāmi ca prajāḥ |
athavā yadi indra icchānusāraṃ jala-barsaṇāya kṛtāṃ mama prārthanāṃ pūrṇaṃ na kariṣyati, tato 'haṃ svayam indro bhaviṣyāmi sarva-prajānāṃ jīvana-rakṣāṃ kariṣyāmi ||
yo yad āhāra-jāta-aśnāti sa tathaiva bhaviṣyati ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—“ഞാൻ തന്നേ ഇന്ദ്രനാകും; പ്രജയെ ജീവിപ്പിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ ആവശ്യത്തിന് അനുസരിച്ച് മഴ പെയ്യാൻ ഞാൻ ചെയ്ത പ്രാർത്ഥന ഇന്ദ്രൻ നിറവേറ്റാതിരുന്നാൽ, ഞാൻ തന്നേ ഇന്ദ്രനായി എല്ലാ ജീവികളുടെ ജീവൻ കാത്തുകൊള്ളും. കാരണം, ഒരാൾ ഏതു ആഹാരം സ്വീകരിക്കുമോ, അതിനനുസരിച്ചുതന്നെ അവൻ ആകുന്നു.”
वैशम्पायन उवाच