Shloka 22
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
स्वर्ग येन द्विजा: प्राप्त: सभार्य: ससुतस्नुष: । यथा चार्थ शरीरस्य ममेदं काउ्चनीकृतम्,“ब्राह्मणो! उस दानके प्रभावसे पत्नी, पुत्र और पुत्रवधूसहित उन द्विजश्रेष्ठने जिस प्रकार स्वर्गलोकपर अधिकार पा लिया और वहाँ जिस तरह उन्होंने मेरा यह आधा शरीर सुवर्णमय कर दिया, वह प्रसंग बता रहा हूँ!
svargaṁ yena dvijāḥ prāptaḥ sabhāryaḥ sasuta-snuṣaḥ | yathā cārtha-śarīrasya mamedam kāñcanīkṛtam ||
ബ്രാഹ്മണരേ! ആ ദാനത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ഭാര്യ, പുത്രന്മാർ, മരുമക്കളോടുകൂടി ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠർ എങ്ങനെ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ അവകാശം നേടി; അവിടെ എങ്ങനെ എന്റെ ഈ അർദ്ധശരീരം സ്വർണ്ണമയമാക്കി—ആ സംഭവമാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of dāna (generous giving): meritorious charity can elevate not only the giver but also the household (wife, children, daughters-in-law), leading to heavenly attainment and extraordinary auspicious results.
Vaiśaṁpāyana introduces a forthcoming account: he will explain how certain dvijas, through a particular gift, reached heaven with their families and how, in that context, ‘half of my body’ became golden—setting up a miraculous consequence tied to merit.