Shloka 15
ज्ञातिसम्बन्धिनस्तुष्टा: शौचेन च तृपस्य नः । देवा हविर्भि: पुण्यैश्व रक्षणै: शरणागता:,'यहाँ नाना प्रकारके दानोंसे ब्राह्मणोंको, उत्तम युद्धके द्वारा क्षत्रियोंको, श्राद्धके द्वारा पितामहोंको, रक्षाके द्वारा वैश्योंको, सम्पूर्ण कामनाओंकी पूर्ति करके उत्तम स्त्रियोंको, दयासे शूद्रोंको, दानसे बची हुई वस्तुएँ देकर अन्य मनुष्योंको तथा राजाके शुद्ध बर्तावसे ज्ञाति एवं सम्बन्धियोंको संतुष्ट किया गया है। इसी प्रकार पवित्र हविष्यके द्वारा देवताओंको और रक्षाका भार लेकर शरणागतोंको प्रसन्न किया गया है
jñātisambandhinas tuṣṭāḥ śaucena ca tṛpasy naḥ | devā havirbhiḥ puṇyaiś ca rakṣaṇaiḥ śaraṇāgatāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— “ഞങ്ങളുടെ ജ്ഞാതികളും ബന്ധുക്കളും ശുദ്ധാചാരത്താൽ തൃപ്തരായി; ദേവന്മാർ പുണ്യഹവിസ്സാൽ തൃപ്തരായി; ശരണാഗതർ അവർക്കു ലഭിച്ച സംരക്ഷണത്താൽ തൃപ്തരായി.”
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharma as the proper fulfillment of distinct obligations: purity and upright conduct satisfy one’s kin and social circle; sacrificial offerings honor the gods; and taking responsibility for protection fulfills the duty owed to those who seek refuge.
Vaiśaṃpāyana summarizes how various constituencies are being pleased and upheld through appropriate means—ritual for the gods, ethical purity for relatives, and protective guardianship for refuge-seekers—presenting an ideal of righteous governance and social order.