Shloka 126
यज्ञवाटवैभववर्णनम् / Description of the Splendour of the Sacrificial Enclosure
रेमु: श्रुत्वा विचित्रां तां धनंजयकथां शुभाम् । उस समय भीमसेन आदि कौरव और यज्ञ करानेवाले ब्राह्मणलोग अर्जुनके सम्बन्धमें यह शुभ एवं विचित्र बात सुनकर बहुत प्रसन्न हो रहे थे
remuḥ śrutvā vicitrāṃ tāṃ dhanañjayakathāṃ śubhām |
യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു— ധനഞ്ജയനെ സംബന്ധിച്ച ആ മംഗളകരവും വിചിത്രവുമായ കഥ കേട്ട് അവർ ആനന്ദിച്ചു. അപ്പോൾ ഭീമസേനാദി കൗരവരും യജ്ഞം നടത്തിപ്പിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണരും, അർജുനനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ശുഭവും അത്ഭുതകരവുമായ വൃത്താന്തം കേട്ട് അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the social and ethical power of śubha-kathā—an auspicious account of noble action. When righteous deeds are heard and remembered, they generate joy, reinforce confidence in dharma, and unite the community around exemplary conduct.
Yudhiṣṭhira reports that, upon hearing a remarkable and auspicious account about Arjuna (Dhanañjaya), the listeners became delighted. In the surrounding context (as reflected in the Gītā Press prose), this joy is shared by figures like Bhīmasena and others, as well as the priests officiating the sacrifice.