Shloka 20
अश्वमेधीयस्य हयस्य दक्षिणापश्चिमगमनम् — The Sacrificial Horse’s Southern and Western Circuit
सा न्यवारयदव्यग्रं त॑ पुत्र युद्धदुर्मदम् । प्रसादयामास च तं जिष्णुमक्लिष्टकारिणम्,आते ही उसने अपने व्यग्रतारहित एवं रणोन्मत्त पुत्रको युद्ध करनेसे रोका और अनायास ही महान् कर्म करनेवाले विजयशील अर्जुनको प्रिय वचनोंद्वारा प्रसन्न किया
sā nyavārayad avyagraṁ taṁ putraṁ yuddha-durmadam | prasādayāmāsa ca taṁ jiṣṇum akliṣṭa-kāriṇam ||
അവൾ വ്യഗ്രതയില്ലെങ്കിലും യുദ്ധമദത്തിൽ മത്തനായ തന്റെ പുത്രനെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞു; പിന്നെ മധുരവചനങ്ങളാൽ ക്ഷീണമില്ലാതെ മഹാകർമ്മം ചെയ്യുന്ന ജയശീലനായ അർജുനനെ—ജിഷ്ണുവിനെ—പ്രസാദിപ്പിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that dharma in a war-context includes restraint and de-escalation: true strength is not only martial valor but also the capacity to be checked by wise counsel and to choose peaceable persuasion over impulsive violence.
A woman (implicitly a mother) stops her son—who is battle-proud—from engaging in combat, and she simultaneously pacifies Arjuna (called Jiṣṇu), bringing him to a calm, agreeable state through conciliatory speech.