Babhruvāhana’s Lament and Appeal for Expiation (प्रायश्चित्त-याचना)
उलूपी चिन्तयामास तदा संजीवनं मणिम् । स चोपातिष्ठत तदा पन्नगानां परायणम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--शत्रुओंको संताप देनेवाले जनमेजय! पिताके शोकसे संतप्त हुआ मणिपुरनरेश बभ्रुवाहन जब माताके साथ आमरण उपवासका व्रत लेकर बैठ गया, तब उलूपीने संजीवनमणिका स्मरण किया। नागोंके जीवनकी आधारभूत वह मणि उसके स्मरण करते ही वहाँ आ गयी
ulūpī cintayāmāsa tadā saṃjīvanaṃ maṇim | sa copātiṣṭhata tadā pannagānāṃ parāyaṇam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ഉലൂപി സംജീവനമണിയെ ധ്യാനിച്ചു; പന്നഗങ്ങളുടെ പരമാശ്രയമായ ആ മണി ഉടൻ തന്നെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
वैशमग्पायन उवाच