Shloka 23
Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
विलोहिताय दीप्ताय दीप्ताक्षाय महौजसे । वसुरेत:सुवपुषे पृथवे कृत्तिवाससे
vilohitāya dīptāya dīptākṣāya mahaujase | vasuretaḥ-suvapuṣe pṛthave kṛttivāsase
സംവർത്തൻ പറഞ്ഞു—“ചുവന്ന വർണ്ണമുള്ളവനും ദീപ്തിമാനുമായവനും ദീപ്താക്ഷനുമായവനും മഹൗജസ്വിയുമായ; വസുരേതസ്സായ, സുന്ദരദേഹനായ, വിശാലനായ, കൃത്തിവാസനായ പ്രഭുവിന് നമസ്കാരം.”
संवर्त उवाच
Educational Q&A
The verse models dhārmic speech: before giving counsel or acting, one should acknowledge a higher moral and cosmic order through humility and reverence. The invocation emphasizes awe, restraint, and alignment with a power greater than personal will.
Saṃvarta begins a statement with a formal salutation/invocation, praising a formidable, ascetic, radiant deity (implicitly Rudra/Śiva) through a chain of epithets, setting a solemn tone for what follows.