Shloka 25
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
साधु साधु महाबाहो वत्स चित्राड़्रदात्मज । सदृशं कर्म ते दृष्टवा प्रीतिमानस्मि पुत्रक,“महाबाहु चित्रांगदाकुमार! तुम्हें साधुवाद। वत्स! तुम धन्य हो। पुत्र! तुम्हारे योग्य पराक्रम देखकर मैं तुमपर बहुत प्रसन्न हूँ
vaiśampāyana uvāca | sādhu sādhu mahābāho vatsa citrāṅgadātmaja | sadṛśaṃ karma te dṛṣṭvā prītimān asmi putraka ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— “സാധു, സാധു, മഹാബാഹോ! വത്സാ, ചിത്രാംഗദന്റെ പുത്രാ! നിന്റെ വംശോചിതവും യോഗ്യവുമായ കൃത്യം കണ്ടു ഞാൻ പരമാനന്ദിതനായി, പുത്രാ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical approval of action that is ‘sadṛśa’—appropriate to one’s role, lineage, and duty. Public praise reinforces dharmic conduct: when a warrior acts in a manner worthy of his station, elders affirm it to strengthen moral resolve and social order.
Vaiśampāyana, narrating the events, offers warm commendation to Citrāṅgada’s son, addressing him affectionately and as a hero (‘mahābāhu’). He expresses personal delight upon witnessing the young man’s fitting deed/valor.