Shloka 29
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
स पूर्व पितरं श्रुत्वा हतं युद्धे त्वयानघ,“निष्पाप अर्जुन! मेरे पुत्र सुरथने पहलेसे सुन रखा था कि अर्जुनके हाथसे ही मेरे पिताकी मृत्यु हुई है। इसके बाद जब उसके कानोंमें यह समाचार पड़ा है कि तुम घोड़ेके पीछे-पीछे युद्धके लिये यहाँतक आ पहुँचे हो तो वह पिताकी मृत्युके दुःखसे आतुर हो अपने प्राणोंका परित्याग कर बैठा है
sa pūrvaṃ pitaraṃ śrutvā hataṃ yuddhe tvayānagha | niṣpāpa arjuna! me putraḥ surathena pūrvaṃ śrutaṃ yadarjunahastenaiva me pituḥ mṛtyur abhavat | tataḥ paścāt yadā tasya karṇayoḥ samācāraḥ patitaḥ yattvaṃ aśvasya pṛṣṭhataḥ pṛṣṭhataḥ yuddhāya ihāvatīrṇaḥ, tadā sa pituḥ mṛtyu-duḥkhena āturaḥ san prāṇān parityaktavān ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—“നിഷ്പാപനായ അർജുനാ! യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ കൈകളാൽ എന്റെ പിതാവ് വധിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് എന്റെ പുത്രൻ സുരഥൻ മുമ്പേ കേട്ടിരുന്നു. പിന്നെ നീ യജ്ഞാശ്വത്തെ പിന്തുടർന്ന് യുദ്ധത്തിനായി ഇവിടെവരെ എത്തിയെന്ന വാർത്ത അവന്റെ ചെവിയിൽ വീണപ്പോൾ, പിതൃമരണദുഃഖത്തിൽ മുറുകെ പിടിക്കപ്പെട്ട് അവൻ പ്രാണത്യാഗം ചെയ്തു.”
वैशम्पायन उवाच