Shloka 73
पूज्यमाना: सम ते वीरा व्यरोचन्त विशाम्पते । प्रजानाथ! फिर विदुरका सम्मान करके वैश्यापुत्र युयुत्सुसे मिलकर उन सबके द्वारा सम्मानित होते हुए वीर पाण्डव बड़ी शोभा पा रहे थे
vaiśampāyana uvāca |
pūjyamānāḥ sama te vīrā vyarocanta viśāmpate |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ പ്രജാനാഥാ! യഥാവിധി പൂജിക്കപ്പെട്ട ആ വീരന്മാർ എല്ലാവരും സമതേജസ്സോടെ ദീപ്തരായി. തുടർന്ന് വിദുരനെ ആദരിച്ചു, വൈശ്യപുത്രനായ യുയുത്സുവിനെ കണ്ടുമുട്ടി, എല്ലാവരാലും ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ട പാണ്ഡവവീരന്മാർ മഹാശോഭ നേടി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Proper honoring of worthy persons is not mere ceremony; it sustains dharma by reaffirming social bonds, humility, and rightful status. The heroes’ radiance symbolizes the moral and communal strength that arises when respect is exchanged in accordance with righteousness.
The narrator describes the heroes (understood as the Pāṇḍavas) being honored and, as a result, appearing radiant and equally distinguished. The line functions as a brief narrative flourish highlighting their restored prestige and the harmonious reception they receive.