Marutta Seeks Saṃvarta’s Priestly Support; Conditions, Truth-Discipline, and Rival Powers
संवर्त उवाच आविक्षित शुभा बुद्धिर्वर्ततां तव कर्मसु । याजनं हि ममाप्येव वर्तते हृदि पार्थिव,संवर्तने कहा--अविक्षित्-कुमार! तुम्हारी शुभ बुद्धि सदा सत्कर्मोंमें ही लगी रहे। पृथ्वीनाथ! मेरे मनमें भी तुम्हारा यज्ञ करानेकी इच्छा तो है ही
Saṁvarta uvāca: āvikṣita śubhā buddhir vartatāṁ tava karmasu | yājanaṁ hi mamāpy eva vartate hṛdi pārthiva ||
സംവർത്തൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ആവിക്ഷിതാ! നിന്റെ ശുഭബുദ്ധി സദാ ധർമ്മകർമ്മങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളട്ടെ. ഹേ ഭൂനാഥാ! നിന്റെ യാഗം നടത്തണമെന്ന ആഗ്രഹം എന്റെ ഹൃദയത്തിലും സത്യമായും വസിക്കുന്നു.
संवर्त उवाच
Right intention and steady discernment should guide a ruler’s actions; ritual authority (the priest’s role) is framed as service rooted in sincere inner resolve rather than mere outward performance.
The sage Saṁvarta addresses Āvikṣit/the king, blessing him that his mind remain fixed on good deeds, and adds that he himself harbors the desire to conduct the king’s sacrifice.