Shloka 16
Brahmāstra-pratisaṃhāraḥ, Parīkṣit-nāmakaraṇam, Nagarotsava-varṇanam
Withdrawal of the Brahmāstra; Naming of Parīkṣit; Description of Civic Festivities
श्रुत्वा स तस्या विपुलं विलापं पुरुषर्षभ: । उपस्पृश्य ततः कृष्णो ब्रह्मास्त्रं प्रत्यसंहरत्
śrutvā sa tasyā vipulaṃ vilāpaṃ puruṣarṣabhaḥ | upaspṛśya tataḥ kṛṣṇo brahmāstraṃ pratyasaṃharat |
അവളുടെ അതിവിപുലമായ വിലാപം കേട്ട പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ആദ്യം ആചമനം ചെയ്ത് മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിച്ചു; തുടർന്ന് അശ്വത്ഥാമൻ പ്രയോഗിച്ച ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തെ പ്രതിസംഹരിച്ചു ശമിപ്പിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic restraint: even the most formidable force (Brahmāstra) must be checked when it threatens the blameless. Kṛṣṇa’s composed, ritualized action models disciplined power used for protection rather than retaliation.
After hearing a woman’s anguished lament—arising from the danger posed by Aśvatthāman’s Brahmāstra—Kṛṣṇa performs ācamana and then neutralizes/withdraws the Brahmāstra, preventing its destructive effect.