Shloka 21
एतेष्वादाय तद् द्रव्यं पुनरभ्यर्च्य पाण्डव: । महादेवं प्रति ययौ पुरं नागाह्दयं प्रति,द्वैपायनाभ्यनुज्ञात: पुरस्कृत्य पुरोहितम् । युधिष्ठिरने वहाँ जितना धन खुदवाया था, वह सोलह करोड़ आठ लाख और चौबीस हजार भार सुवर्ण था। उन्होंने उपर्युक्त सब वाहनोंपर धन लद॒वाकर पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरने पुनः महादेवजीका पूजन किया और व्यासजीकी आज्ञा लेकर पुरोहित धौम्य मुनिको आगे करके हस्तिनापुरको प्रस्थान किया
eteṣv ādāya tad dravyaṃ punar abhyarcya pāṇḍavaḥ | mahādevaṃ prati yayau puraṃ nāgāhṛdayaṃ prati, dvaipāyanābhyanujñātaḥ puraskṛtya purohitam ||
ആ ധനം ആ വാഹനങ്ങളിൽ കയറ്റിവെച്ച് പാണ്ഡവൻ യുധിഷ്ഠിരൻ വീണ്ടും മഹാദേവനെ പൂജിച്ച് നമസ്കരിച്ചു. തുടർന്ന് ദ്വൈപായന വ്യാസന്റെ അനുമതി നേടി, പുരോഹിതൻ ധൗമ്യ മുനിയെ മുൻപിൽ നിർത്തി, നാഗാഹൃദയപുരത്തേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after immense royal acts involving wealth and power, a righteous king re-centers himself through worship, humility, and obedience to spiritual counsel—showing that dharma requires both material responsibility and reverence for higher moral authority.
Yudhiṣṭhira has the wealth loaded onto the conveyances, performs worship again, receives Vyāsa’s permission, places the royal priest in front, and then departs toward the city called Nāgāhṛdaya, proceeding in devotion to Mahādeva.