Shloka 9
Adhyāya 62: Marutta’s Treasure and the Pāṇḍavas’ Auspicious Departure (मरुत्तस्य धनप्राप्त्युपक्रमः)
नाभुड्क्त पतिदु:खार्ता तदभूत् करुणं महत् | कुक्षिस्थ एव तस्याथ गर्भो वै सम्प्रलीयत
Vaiśampāyana uvāca: nābhukt patiduḥkhārtā tad abhūt karuṇaṃ mahat | kukṣistha eva tasyātha garbho vai sampralīyata, rājendra |
ഭർത്താവിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ ആർത്തയായി അവൾ ആഹാരം കഴിച്ചില്ല; അതിനാൽ അവളുടെ അവസ്ഥ മഹാകരുണാജനകമായി. തുടർന്ന്, രാജേന്ദ്രാ, അവളുടെ കുക്ഷിയിൽ തന്നെയിരുന്ന ഗർഭവും ഉദരത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയിരിക്കെ ക്ഷയിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral urgency of compassion and care: overwhelming grief can imperil both the bereaved and the unborn, so dharma includes sustaining and protecting those weakened by loss.
Uttarā, distressed by her husband’s death, stops eating; her condition becomes pitiable, and the fetus in her womb begins to weaken—setting the stage for later intervention to preserve the heir.