Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
“ആര്യേ! എല്ലാ കുട്ടികളും എവിടെയാണ്? ഞാൻ അവരെ എല്ലാവരെയും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” ആ വീരൻ വധിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന വാർത്ത കേട്ട് എന്റെ സഹോദരി സുഭദ്ര ദുഃഖത്തിൽ വ്യാകുലയായി മകന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു കുറരിപക്ഷിയെപ്പോലെ വിലപിച്ചു; പിന്നെ ദ്രൗപദിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു ശോകമഗ്നയായി ചോദിച്ചു—“ആര്യേ! എല്ലാ കുട്ടികളും എവിടെയാണ്? ഞാൻ അവരെ എല്ലാവരെയും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
वैशम्पायन उवाच