Shloka 226
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
यस्मिंस्ते कुण्डले बद्धे तदा द्विजवरेण वै । उस समय उनकी दृष्टि बेलोंपर ही लगी हुई थी (वे कहाँ गिरते हैं
yasmiṁs te kuṇḍale baddhe tadā dvijavareṇa vai |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ആ ശ്രേഷ്ഠബ്രാഹ്മണൻ ആ രണ്ടു കുണ്ഡലങ്ങളും മൃഗചർമ്മത്തിൽ കെട്ടിവെച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ദൃഷ്ടി ലതകളിലേക്കു മാത്രമായിരുന്നു; മുറിച്ച ലതകൾ എവിടെ വീഴുന്നു എന്നതിലേക്കു ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അതിനാൽ അവൻ മുറിച്ച ലതകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ആ രണ്ടു കുണ്ഡലങ്ങൾ കെട്ടിയിരുന്ന അതേ മൃഗചർമ്മത്തിന്മേലേ വീണു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how fixation on a single task can lead to negligence about consequences; even in simple actions, heedfulness (apramāda) matters, especially when valuable objects are involved.
An eminent brahmin has tied two earrings onto a deerskin. While cutting creepers, the person(s) involved keep watching only the vines, not where they fall, and the cut vines mostly land on the same deerskin where the earrings are secured.