Shloka 1
उत्तङ्कोपाख्यानम् — Maṇi-Kuṇḍala Retrieval and Entry into Nāgaloka
Chapter 57
अपन क्रात छा अं सप्तपञ्चाशत्तमो<्ध्याय: उत्तंकका सौदाससे उनकी 4 कक णएडल माँगना और सौदासके कहनेसे रानी मदयन्तीके पास जाना वैशम्पायन उवाच सतं दृष्टवा तथाभूतं राजानं घोरदर्शनम् । दीर्घश्मश्रुधरं नूणां शोणितेन समुक्षितम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! राजा सौदास राक्षस होकर बड़े भयानक दिखायी देते थे। उनकी मूँछ और दाढ़ी बहुत बड़ी थी। वे मनुष्योंके रक्तसे रँगे हुए थे
vaiśampāyana uvāca | sataṃ dṛṣṭvā tathābhūtaṃ rājānaṃ ghoradarśanam | dīrghaśmaśrudharaṃ nūnaṃ śoṇitena samukṣitam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ജനമേജയാ! ആ രാജാവിനെ ആ ഭീകരാവസ്ഥയിൽ കണ്ടപ്പോൾ—കാണാൻ തന്നെ ഭയങ്കരൻ, ദീർഘമായ മീശയും താടിയും ഉള്ളവൻ, നിശ്ചയമായും രക്തം പുരണ്ടവൻ—ശാപം, ഹിംസ, ആത്മനിയന്ത്രണനാശം എന്നിവകൊണ്ട് കീഴടക്കപ്പെട്ട് നൃപൻ അധർമ്മത്തിന്റെ ഭയാനക പതനത്തിലേക്ക് വീണതായി വ്യക്തമായി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical danger when a ruler loses self-control and falls into हिंसा (violence): outward horror mirrors inner adharma, and kingship without restraint becomes a threat to society.
Vaiśampāyana describes the moment the sage (Uttaṅka, by context) sees King Saudāsa in a terrifying, blood-smeared, rākṣasa-like condition, setting the stage for the ensuing encounter and requests connected with the Uttanka–Saudāsa episode.