Shloka 27
Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
मया त्वदर्थमुक्तो वै वज्पाणि: पुरंदर:,'भुगुनन्दन! मैंने आपके लिये वज्रधारी इन्द्रसे जाकर कहा था कि तुम उत्तंक मुनिको जलके रूपमें अमृत प्रदान करो। मेरी बात सुनकर प्रभावशाली देवेन्द्रने बारम्बार मुझसे कहा कि “मनुष्य अमर नहीं हो सकता। इसलिये आप उन्हें अमृत न देकर और कोई वर दीजिये।” परंतु मैंने शचीपति इन्द्रसे जोर देकर कहा कि उत्तड़कको तो अमृत ही देना है
mayā tvadartham ukto vai vajrapāṇiḥ purandaraḥ | bhṛgunandana! mayā tava kṛte vajradhariṇam indram upetya proktaṃ—tvaṃ uttankaṃ munim amṛtarūpeṇa jalaṃ pradāsyasi | mama vacanaṃ śrutvā prabhāvavān devendraḥ punar punar mām uvāca—‘manuṣyo’ maraṇadharmā; tasmād amṛtaṃ mā pradāḥ, anyo varaḥ pradīyatām’ iti | ahaṃ tu śacīpatiṃ indraṃ balavad avadam—‘uttankāya amṛtam eva dātavyam’ iti |
ഉത്തഡുകൻ പറഞ്ഞു—“നിന്റെ കാര്യം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ വജ്രധാരിയായ പുരന്ദരൻ ഇന്ദ്രന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു പറഞ്ഞത്—‘ഭൃഗുനന്ദനേ! ഉത്തങ്ക മുനിക്ക് ജലത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ അമൃതം നൽകുക.’ എന്റെ അപേക്ഷ കേട്ട ശക്തിമാൻ ദേവേന്ദ്രൻ വീണ്ടും വീണ്ടും—‘മനുഷ്യൻ അമരനാകാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ അമൃതം നൽകരുത്, മറ്റൊരു വരം നൽകുക’ എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഞാൻ ശചീപതി ഇന്ദ്രനെ ദൃഢമായി സമ്മർദ്ദപ്പെടുത്തി—‘ഉത്തങ്കന് അമൃതം മാത്രമേ നൽകാവൂ’ എന്നു ഉറപ്പിച്ചു.”
उत्तडुक उवाच
Educational Q&A
Even divine power is portrayed as operating within limits: Indra asserts that humans cannot be made immortal, suggesting a cosmic boundary on boons. The passage also highlights steadfast advocacy—Uttaduka insists on what he believes is right for Uttanka, illustrating resolve and loyalty in seeking a promised good.
Uttaduka reports that he approached Indra on someone’s behalf and requested that Indra grant the sage Uttanka amṛta in the form of water. Indra repeatedly refuses, offering an alternative boon because humans are not meant to be deathless. Uttaduka, however, continues to press Indra, insisting that amṛta alone should be given to Uttanka.