Shloka 10
वैशम्पायन उवाच तमुवाच प्रसन्नात्मा गोविन्दो जनमेजय । वरं वृणीष्वेति तदा तमुत्तड़को<ब्रवीदिदम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! मुनिकी बात सुनकर सदा प्रसन्नचित्त रहनेवाले भगवान् श्रीकृष्णने कहा--“महर्ष!ी आप मुझसे कोई वर माँगिये।' तब उत्तंकने कहा --
Vaiśampāyana uvāca: tam uvāca prasannātmā Govindo Janamejaya | varaṃ vṛṇīṣveti tadā tam Uttanko 'bravīd idam ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— “ജനമേജയാ! അപ്പോൾ എപ്പോഴും പ്രസന്നചിത്തനായ ഗോവിന്ദൻ അവനോട് ‘ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക’ എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഉത്തങ്കൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A boon is not merely a gift but a moral instrument: the giver must be steady and benevolent, and the receiver must choose responsibly. Kṛṣṇa’s serene offer models generosity governed by dharma, while the narrative prepares for the ethical implications of Uttanka’s request.
In Vaiśampāyana’s narration to King Janamejaya, Kṛṣṇa (Govinda) invites the sage Uttanka to ask for a boon. Uttanka is about to state his request, marking a transition to the next speech and the consequences that follow.