Shloka 53
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
तथेत्यथोक्तः प्रतिपूजितस्तदा गदाग्रजो धर्मसुतेन वीर्यवान् । पितृष्वसारं त्ववदद् यथाविधि सम्पूजितश्नाप्यगमत् प्रदक्षिणम्,उनके ऐसा कहनेपर धर्मपुत्र युधिष्ठिने जो आज्ञा कहकर उनके वचनोंका आदर किया। उनसे सम्मानित हो पराक्रमी श्रीकृष्णने अपनी बुआ कुन्तीके पास जाकर बातचीत की और उनसे यथोचित सत्कार पाकर उनकी प्रदक्षिणा की
tathety athoktaḥ pratipūjitas tadā gadāgrajo dharmasutena vīryavān | pitṛṣvasāraṁ tv avadad yathāvidhi sampūjitaś cāpy agamat pradakṣiṇam ||
യുധിഷ്ഠിരൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, പരാക്രമശാലിയായ ഗദാഗ്രജൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ‘തഥാസ്തു’ എന്നു പറഞ്ഞ് അവന്റെ വചനത്തെ മാനിച്ചു. ധർമ്മസുതന്റെ സത്കാരം ലഭിച്ച ശേഷം, വിധിപ്രകാരം പിതൃസ്വസയായ കുന്തിയോട് സംസാരിച്ചു; അവളിൽ നിന്നുമുള്ള യഥോചിത ആദരം ലഭിച്ചിട്ട് അവളെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through mutual honoring: a king (Yudhiṣṭhira) shows reverence to a revered guest (Kṛṣṇa), and Kṛṣṇa in turn observes proper familial and ritual respect toward elders (Kuntī) by courteous speech and pradakṣiṇā.
After Yudhiṣṭhira respectfully accepts and honors Kṛṣṇa, Kṛṣṇa goes to his paternal aunt Kuntī, converses with her according to propriety, receives her respectful welcome, and then circumambulates her as a sign of reverence.