Shloka 47
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
मयि चेदस्ति ते प्रीतिर्नित्यं कुरुकुलोद्वह । अध्यात्ममेतच्छुत्वा त्वं सम्यगाचर सुव्रत,उत्तम व्रतका पालन करनेवाले कुरुकुलनन्दन! यदि मुझपर तुम्हारा प्रेम हो तो इस अध्यात्मज्ञानको सुनकर तुम नित्य इसका यथावत् पालन करो
mayi ced asti te prītir nityaṁ kurukulodvaha | adhyātmam etac chrutvā tvaṁ samyag āchara suvrata ||
വായുദേവൻ പറഞ്ഞു—ഹേ കുരുകുലോദ്വഹ, എനിക്കു നിന്നിൽ നിത്യമായ പ്രീതിയും ഭക്തിയും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഈ അധ്യാത്മബോധം കേട്ട്, ഉത്തമവ്രതധാരിയെപ്പോലെ ഇതിനെ ശരിയായി നിരന്തരം ആചരിക്ക.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Devotion is validated through conduct: if the listener truly reveres Vāyu, they must not merely hear adhyātma (inner spiritual knowledge) but practice it correctly and continuously, with disciplined commitment.
Vāyu addresses a Kuru scion and frames his instruction as a test of sincerity: the recipient’s love and respect should manifest as steady, proper observance of the adhyātma teaching just imparted.