Shloka 39
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
समेन सर्वभूतेषु निःस्प्हेण निराशिषा | शक््या गतिरियं गन्तुं सर्वत्र समदर्शिना,जो सम्पूर्ण भूतोंमें समानभाव रखता है, लोभ और कामनासे रहित है तथा जिसकी सर्वत्र समान दृष्टि रहती है, वह ज्ञानी पुरुष ही इस परम गतिको प्राप्त कर सकता है
samena sarvabhūteṣu niḥspṛheṇa nirāśiṣā | śakyā gatir iyaṃ gantuṃ sarvatra samadarśinā ||
സകലഭൂതങ്ങളോടും സമഭാവം പുലർത്തി, നിസ്പൃഹനായി ഫലാശയരഹിതനായി, എല്ലായിടത്തും സമദർശനമുള്ള ജ്ഞാനിയേ ഈ പരമഗതി പ്രാപിക്കുവാൻ കഴിയൂ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the highest spiritual attainment is reachable only through equanimity toward all beings, freedom from craving, and the absence of expectation for outcomes—an ethical inner discipline that stabilizes wisdom.
Vāyudeva is instructing the listener about the qualification required to reach the ‘supreme gati’ (highest state), framing it as a matter of character: impartiality, non-attachment, and equal vision in all situations.