Shloka 54
Mind as Charioteer; Kṣetrajña, Tapas, and Dhyāna-Yoga
Adhyātma-Upadeśa
एवं दशविधो ज्ञेयः शब्द आकाशसम्भव: । षड़्ज, ऋषभ, गान्धार, मध्यम, पञ्चम, निषाद, धैवत, इष्ट (प्रिय), अनिष्ट (अप्रिय) और संहत (श्लिष्ट)--इस प्रकार विभागवाले आकाशजनित शब्दके दस भेद हैं ।।
evaṁ daśavidho jñeyaḥ śabda ākāśasambhavaḥ | ṣaḍja ṛṣabha gāndhāra madhyama pañcama niṣāda dhaivata iṣṭa (priya) aniṣṭa (apriya) ca saṁhata (śliṣṭa) iti—evaṁ vibhāgavān ākāśajanitaḥ śabdo daśadhā | ākāśam uttamaṁ bhūtam ahaṅkāras tataḥ paraḥ; ahaṅkārāt paraṁ buddhiḥ, buddher ātmā paraḥ; ātmanaḥ param avyaktā prakṛtiḥ, prakṛter api paraḥ puruṣaḥ |
ഇങ്ങനെ ആകാശസംബവമായ ശബ്ദം പത്തുവിധമാണെന്ന് അറിയണം—ഷഡ്ജം, ഋഷഭം, ഗാന്ധാരം, മധ്യമം, പഞ്ചമം, നിഷാദം, ധൈവതം, ഇഷ്ടം (പ്രിയം), അനിഷ്ടം (അപ്രിയം), സംഹതം (കൂടിച്ചേർന്നത്). ഇങ്ങനെ ആകാശജന്യ ശബ്ദത്തിന് പത്ത് ഭേദങ്ങൾ. ഭൂതങ്ങളിൽ ആകാശം ശ്രേഷ്ഠം; ആകാശത്തേക്കാൾ മേൽ അഹങ്കാരം, അഹങ്കാരത്തേക്കാൾ മേൽ ബുദ്ധി, ബുദ്ധിയേക്കാൾ മേൽ ആത്മാവ്, ആത്മാവിനേക്കാൾ മേൽ പരമ അവ്യക്ത പ്രകൃതി, പ്രകൃതിയേക്കാൾ മേൽ പുരുഷൻ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage links sensory experience to metaphysics: sound is rooted in ākāśa and can be classified (musical notes plus affective qualities), and it then presents a hierarchy of principles—ākāśa < ahaṅkāra < buddhi < ātman < unmanifest prakṛti < puruṣa—guiding the listener from the gross element toward the highest conscious reality.
Vāyudeva is instructing the audience in a doctrinal exposition: first defining and classifying ‘sound’ as an attribute arising from space, then expanding into a Sāṅkhya-like ordering of cosmic and psychological principles culminating in puruṣa.