Shloka 10
Brahmopadeśa: Ahiṃsā, Jñāna, and the Kṣetrajña–Sattva Analysis
Chapter 49
सद्धावनिरताश्चान्ये केचित् संशयिते स्थिता: । दुःखादन्ये सुखादन्ये ध्यानमित्यपरे जना:,अन्य कितने ही सद्धावमें रुचि रखते हैं। कितने ही लोग संशयमें पड़े रहते हैं। कितने ही साधक कष्ट सहन करते हुए ध्यान करते हैं और दूसरे कई सुखपूर्वक ध्यान करते हैं
saddhāvaniratāścānye kecit saṁśayite sthitāḥ | duḥkhādanye sukhādanye dhyānam ityapare janāḥ ||
വായു പറഞ്ഞു—ചിലർ ശ്രദ്ധയിലും നിഷ്ഠയിലും നിരതരാണ്; മറ്റുചിലർ സംശയത്തിൽ കുടുങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ചിലർ ദുഃഖം സഹിച്ച് ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു; മറ്റുചിലർ സുഖത്തോടെ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു—ഇങ്ങനെ ജനങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ ധ്യാനത്തെ പിന്തുടരുന്നു.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Human spiritual temperaments differ: some advance through faith, some are stalled by doubt, and some cultivate meditation either through austerity (enduring hardship) or through steadiness in comfortable conditions. The verse highlights that inner practice is pursued via multiple dispositions, but doubt is a distinct obstacle.
Vāyudeva is speaking and classifying different kinds of practitioners/people by their inner orientation—faithful, doubtful, and meditators—showing the variety of approaches and conditions under which contemplation is undertaken.