Shloka 17
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
तस्य कारन्धम: पुत्रस्त्रेतायुगमुखेड भवत् । इन्द्रादनवर: श्रीमान् देवैरपि सुदुर्जय:,करन्धमके त्रेतायुगके आरम्भमें एक कान्तिमान् पुत्र हुआ, जो कारन्धम कहलाया। वह इन्द्रसे किसी भी बातमें कम नहीं था। उसे परास्त करना देवताओंके लिये भी अत्यन्त कठिन था
tasya kārandhamaḥ putras tretāyuga-mukhe 'bhavat | indrād anavaraḥ śrīmān devair api sudurjayaḥ ||
ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അവനു ‘കാരന്ധമ’ എന്ന പേരുള്ള ദീപ്തിമാനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. അവൻ ഇന്ദ്രനേക്കാൾ ഒന്നിലും കുറവായിരുന്നില്ല; ദേവന്മാർക്കുപോലും അവനെ ജയിക്കുക അത്യന്തം ദുഷ്കരമായിരുന്നു।
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of exceptional kṣatriya potency and splendor: a ruler may become so eminent that he is described as ‘not inferior to Indra,’ implying that true greatness combines radiance (śrī), strength, and an almost divine level of authority.
Vyāsa continues a genealogical account, stating that at the start of the Tretā-yuga a son named Kārandhama was born, renowned for being Indra-like in excellence and so formidable that even the gods would struggle to conquer him.