Shloka 4
तपोभि: क्रतुभिश्वैव दानेन च युधिष्िर । तरन्ति नित्यं पुरुषा ये सम पापानि कुर्वते,युधिष्ठिर! जो लोग पाप करते हैं, वे तप, यज्ञ और दानके द्वारा ही सदा अपना उद्धार करते हैं
tapobhiḥ kratubhiś caiva dānena ca yudhiṣṭhira | taranti nityaṁ puruṣā ye samaṁ pāpāni kurvate ||
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! പാപം ചെയ്യുന്നവർ തപസ്സും യജ്ഞകർമ്മവും ദാനവും കൊണ്ടുമാത്രമേ ആ പാപങ്ങളെ അതിക്രമിക്കുവാൻ കഴിയൂ; ഈ മാർഗങ്ങളാൽ അവർ നിത്യവും തങ്ങളുടെ മോചനത്തെ നേടുന്നു।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing is not treated as irreversible: one can ‘cross over’ sin through sustained moral and religious disciplines—tapas (self-restraint and austerity), kratu/yajña (sacrificial duty), and dāna (generous giving). The verse frames these as practical means of purification and ethical restoration.
Vyāsa addresses Yudhiṣṭhira with counsel on moral recovery, emphasizing traditional dharmic remedies—ascetic discipline, sacrificial observance, and charity—as ongoing supports for those seeking release from the consequences of sinful actions.