Shloka 6
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
ग्राह्मं दृश्यं च सत्यं वा यदिदं कर्म विद्यते | एतदेव व्यवस्यन्ति कर्म कर्मेति कर्मिण:,'संसारमें जो ग्रहण करनेयोग्य दीक्षा और व्रत आदि हैं तथा इन आँखोंसे दिखायी देनेवाले जो स्थूल कर्म हैं, उन्हींको वस्तुतः कर्म माना जाता है। कर्मठ लोग ऐसे ही कर्मको कर्मके नामसे पुकारते हैं
grāhyaṃ dṛśyaṃ ca satyaṃ vā yad idaṃ karma vidyate | etad eva vyavasyanti karma karmeti karmiṇaḥ ||
ഈ ലോകത്തിൽ സ്വീകരിക്കാവുന്ന ദീക്ഷ, വ്രതം മുതലായവയും കണ്ണിൽ കാണുന്ന സ്ഥൂലകർമ്മങ്ങളും—ഇവയെയത്രേ ജനങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ‘കർമ്മം’ എന്നു കരുതുന്നു. കർമ്മത്തിൽ ആസക്തരായവർ ഇതേയുള്ളൂ ‘കർമ്മം’ എന്നു നിശ്ചയിച്ച് അതിനെ ‘കർമ്മം’ എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നു.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a common, action-centered understanding of karma: people often identify ‘real karma’ primarily with adoptable disciplines (vows, initiations, observances) and with outward, visible deeds, treating these as the definitive meaning of action.
Vāyu is speaking in a didactic context, clarifying how ‘doers’ (karmiṇaḥ) typically define karma—by emphasizing observable and formally undertaken practices—setting up a broader reflection on what truly counts as action and its significance.