Shloka 47
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
एवं सततमुदूुक्त: प्रीतात्मा नचिरादिव । आसादयति तदू् ब्रह्म यद् दृष्टवा स्यात् प्रधानवित्,इस प्रकार सदा ध्यानके लिये प्रयत्न करनेवाले पुरुषका चित्त शीघ्र ही प्रसन्न हो जाता है और वह उस परब्रह्म परमात्माको प्राप्त कर लेता है, जिसका साक्षात्कार करके मनुष्य प्रकृति एवं उसके विकारोंको स्वतः जान लेता है
evaṁ satatam udūktaḥ prītātmā na cirād iva | āsādayati tad brahma yad dṛṣṭvā syāt pradhānavit ||
ഇങ്ങനെ നിരന്തരം ധ്യാനസാധനയിൽ ഉത്സുകനായി നിലകൊള്ളുന്നവന്റെ അന്തഃകരണം അചിരത്തിൽ തന്നെ പ്രസന്നമാകുന്നു; പിന്നെ അവൻ ആ പരബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു—അതിന്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തോടെ മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയെയും അതിന്റെ വികാരങ്ങളെയും യഥാർത്ഥമായി അറിയുന്നു।
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Persistent, disciplined meditation quickly brings inner joy and steadiness, culminating in realization of Brahman; that realization yields true discernment of Prakṛti (Pradhāna) and its modifications, removing confusion about the causes of experience.
A brāhmaṇa speaker continues an instructive discourse, explaining the fruit of sustained contemplative practice: serenity arises, and the practitioner attains the supreme reality, gaining philosophical insight associated with Sāṅkhya categories (Pradhāna/Prakṛti and its evolutes).