Shloka 25
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
अन्यान्याश्षैव तनवो यशथेष्टं प्रतिपद्यते । विनिवृत्य जरां मृत्युंन शोचति न हृष्पति,वह योगी अपनी इच्छाके अनुसार विभिन्न प्रकारके शरीर धारण कर सकता है, बुढ़ापा और मृत्युको भी भगा देता है, वह न कभी शोक करता है न हर्ष
anyānyāś caiva tanavo yathā-iṣṭaṁ pratipadyate | vinivṛtya jarāṁ mṛtyuṁ na śocati na hṛṣyati ||
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—അത്തരം യോഗിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ മറ്റു ദേഹങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാം. ജരയും മരണവും പോലും പിന്തിരിപ്പിച്ച്, അവൻ ദുഃഖിക്കുകയുമില്ല; ആഹ്ലാദത്തിൽ ഉന്മത്തനാകുകയുമില്ല.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The core teaching is equanimity born of yogic realization: even extraordinary attainments (such as assuming forms at will) are secondary to the inner freedom that neither collapses into grief nor rises into elation.
A Brāhmaṇa speaker describes the capacities and inner state of a perfected yogin—able to take on bodies at will and to overcome the fear of aging and death—while emphasizing the hallmark of such perfection: freedom from emotional extremes.