Shloka 15
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आश्वमेधिकपर्वके अन्तर्गत अश्वमेधपर्वमें पंद्रहवाँ अध्याय पूरा हुआ
āgacchad brāhmaṇaḥ kaścit svargalokād ariṃdama | brahmalokāc ca durdharṣaḥ so 'smābhiḥ pūjito 'bhavat || śatrudamana! ekadā durdharṣo brāhmaṇo brahmalokād avaruhya svargalokaṃ gatvā mama samīpam āgataḥ | mayā sa vidhivat pūjitaḥ, mokṣadharme ca praśnaḥ kṛtaḥ | bharataśreṣṭha! mama praśnasya sa sundareṇa vidhinā pratyuvāca | pārtha! tad eva te 'haṃ vakṣyāmi; anyathā-buddhiṃ mā kṛthāḥ, dhyānena śṛṇu ||
വായു പറഞ്ഞു—ശത്രുദമനാ! ഒരിക്കൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ നിന്ന് അവതരിച്ച് സ്വർഗ്ഗലോകം വഴിയായി ഒരു ദുർദ്ധർഷ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു. ഞാൻ വിധിപൂർവ്വം അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ച് പൂജിച്ചു; മോക്ഷധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ! അദ്ദേഹം എന്റെ ചോദ്യത്തിന് മനോഹരവും യഥാവിധിയുമായ മറുപടി നൽകി. പാർഥാ! അതേ ഉപദേശമാണ് ഇപ്പോൾ നിന്നോട് പറയുന്നത്—വിരുദ്ധചിന്തകൾക്കിട നൽകാതെ, ഏകാഗ്രമായി കേൾക്കുക.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage frames mokṣadharma as authoritative knowledge transmitted through proper reverence and disciplined listening: honoring a realized teacher, asking sincerely about liberation, and receiving the answer with focused attention and without contrarian doubt.
Vāyu recounts that a formidable Brahmin descended from Brahmaloka, came via Svargaloka to him, was duly honored, and then answered Vāyu’s question on mokṣadharma. Vāyu now prepares to relay that teaching to Pārtha (Arjuna), urging attentive listening.