Shloka 3
Āśvamedhika-parva, Adhyāya 14
Consolation of Yudhiṣṭhira; Rites and Gifts; Return to Hastināpura
नारदेनाथ भीमेन नकुलेन च पार्थिव । कृष्णया सहदेवेन विजयेन च धीमता,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! इस प्रकार साक्षात् विष्टरश्रवा (विस्तृत यशवाले) भगवान् श्रीकृष्ण, श्रीकृष्णद्वैपायन व्यास, देवस्थान, नारद, भीमसेन, नकुल, द्रौपदी, सहदेव, बुद्धिमान् अर्जुन तथा अन्यान्य श्रेष्ठ पुरुषों और शास्त्रदर्शी ब्राह्मणों एवं तपोधन मुनियोंके बहुविध वचनोंद्वारा समझाने-बुझानेपर जिनके भाई-बन्धु मारे गये थे, उन राजर्षि युधिष्ठिरका मन शान्त हुआ और उन्होंने शोकजनित दुःख तथा मानसिक संतापको त्याग दिया
nāradenātha bhīmena nakulena ca pārthiva | kṛṣṇayā sahadevena vijayena ca dhīmatā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ! നാരദൻ, ഭീമൻ, നകുലൻ, കൃഷ്ണാ (ദ്രൗപദി), സഹദേവൻ, ധീമാനായ വിജയൻ (അർജുനൻ) എന്നിവരും നാനാവിധ ഉപദേശങ്ങളാൽ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even justified victory can leave moral and emotional wounds; dharmic counsel from sages and righteous companions helps a ruler regain steadiness, relinquish destructive grief, and return to responsible kingship.
After the great war, Yudhiṣṭhira is overwhelmed by sorrow for the slain. Narada and the Pāṇḍavas (with Draupadī and Arjuna) speak to him in many ways, and their guidance calms his mind so he abandons grief and mental anguish.