Shloka 35
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
ततो वित्त विविध संनिधाय यथोत्साहं कारयित्वा च कोषम् | अनुज्ञातो गुरुणा संनिवृत्य शशास गामखिलां सागरान्ताम्,इसके बाद ब्राह्मणोंके ले जानेसे जो नाना प्रकारका धन बच गया, उसको मरुत्तने उत्साहपूर्वक कोष-स्थान बनवाकर उसीमें जमा कर दिया। फिर अपने गुरु संवर्तकी आज्ञा लेकर वे राजधानीको लौट आये और समुद्रपर्यन्त पृथ्वीका राज्य करने लगे
tato vittaṃ vividhaṃ sannidhāya yathotsāhaṃ kārayitvā ca koṣam | anujñāto guruṇā saṃnivṛtya śaśāsa gām akhilāṃ sāgarāntām ||
അനന്തരം നാനാവിധമായി ശേഷിച്ച ധനം ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി, മരുത്തൻ തന്റെ ശേഷിയുടെയും ഉത്സാഹത്തിന്റെയും അനുസാരമായി ഒരു കോശാഗാരം പണിയിച്ചു അതിൽ നിക്ഷേപിച്ചു. ഗുരു സംവർത്തന്റെ അനുവാദം നേടി അദ്ദേഹം തലസ്ഥാനത്തേക്ക് മടങ്ങി, സമുദ്രപര്യന്തമായ സർവ്വ ഭൂമിയും ധർമ്മപൂർവ്വം ഭരിച്ചു.
व्याय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic governance: wealth should be responsibly organized (placed in a treasury for orderly administration), and political authority is exercised rightly when aligned with discipline and the guru’s sanction—symbolizing legitimacy, restraint, and ethical stewardship.
After a great distribution of wealth, what remains is collected and stored by having a treasury built. Marutta then takes leave of his teacher Saṃvarta, returns to his capital, and rules the whole ocean-bounded earth.