Shloka 22
कुन्ती–व्याससंवादः
Kuntī–Vyāsa Dialogue on Durvāsā’s Boon and Karṇa’s Birth
ते चापि राजवचनात् पुरुषा ये गताभवन् | संकल्प्य तेषां कुल्यानि पुन: प्रत्यागमंस्ततः,जो लोग राजाकी आज्ञासे हरद्वारमें भेजे गये थे, वे उन तीनोंकी हड्डियोंको संचित करके वहाँसे फिर गंगाजीके तटपर गये। फिर भाँति-भाँतिकी मालाओं और चन्दनोंसे विधिपूर्वक उनकी पूजा की। पूजा करके उन सबको गंगाजीमें प्रवाहित कर दिया। इसके बाद हस्तिनापुरमें लौटकर उन्होंने यह सब समाचार राजाको कह सुनाया
te cāpi rājavacanāt puruṣā ye gatābhavan | saṅkalpya teṣāṃ kulyāni punaḥ pratyāgamaṃs tataḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പോയ ആ പുരുഷന്മാർ മരിച്ചവരുടെ അസ്ഥി-അവശിഷ്ടങ്ങൾ ശേഖരിച്ച് വീണ്ടും ഗംഗാതീരത്തെത്തി. അവിടെ നാനാവിധ മാലകളും ചന്ദനാദി സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും കൊണ്ട് വിധിപൂർവം പൂജ ചെയ്ത്, അവയെ ഗംഗയിൽ നിക്ഷേപിച്ചു. തുടർന്ന് അവർ ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വന്ന്, സംഭവിച്ച എല്ലാം രാജാവിനെ അറിയിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as responsibility toward the dead: completing funerary obligations with ritual care (honoring, worship, and immersion in the Gaṅgā) restores dignity to the departed and steadies the moral order of the community after catastrophe.
Men sent by the king collect the bone-remains of the deceased, perform respectful offerings with garlands and sandalwood, immerse the remains in the Gaṅgā, then return to Hastināpura to report the completion of the rites to the king.