Shloka 20
यानमाच्छादनं भोगान् दासीश्व समलंकृता: । ददौ राजा समुद्दिश्य तयोमत्रोर्महीपति:,उस समय जो मनुष्य जिस वस्तुको जितनी मात्रामें लेना चाहता, वह उस वस्तुको उतनी ही मात्रामें प्राप्त कर लेता था। राजा युधिष्ठिरने अपनी उन दोनों माताओंके उद्देश्यसे शय्या, भोजन, सवारी, मणि, रत्न, धन, वाहन, वस्त्र, नाना प्रकारके भोग तथा वस्त्राभूषणोंसे विभूषित दासियाँ प्रदान कीं
vaiśampāyana uvāca | yānam ācchādanaṃ bhogān dāsīś ca samalaṅkṛtāḥ | dadau rājā samuddiśya tayor mātroḥ mahīpatiḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഭൂമിപതി രാജാവ് തന്റെ രണ്ടു മാതാക്കളെ ആദരിച്ച് വാഹനങ്ങൾ, ആച്ഛാദനങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, നാനാവിധ ഭോഗങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ദാസിമാർ എന്നിവ ദാനമായി നൽകി. ആ രാജദാനക്രമത്തിൽ ഒരാൾ ഏതു വസ്തുവിനെ എത്ര അളവിൽ സ്വീകരിക്കണമെന്നു ആഗ്രഹിച്ചാലും, അത്ര അളവിൽ തന്നെ അത് ലഭ്യമായിരുന്നു—ധർമ്മവും മുതിർന്നവരോടുള്ള ഭക്തിയും നയിച്ച ക്രമബദ്ധ ദാനത്തിന്റെ ദൃശ്യമായിരുന്നു അത്.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship expressed through regulated generosity: wealth and comforts are distributed as gifts, and offerings are explicitly dedicated in honor of elders (the king’s mothers), showing that charity is not mere display but a duty guided by reverence and social order.
Vaiśampāyana describes the king arranging and giving substantial provisions—conveyances, garments, comforts, and ornamented attendants—dedicating these gifts to his two mothers. The surrounding description emphasizes abundance and the smooth fulfillment of people’s needs during the distribution.