Shloka 18
कुन्ती–व्याससंवादः
Kuntī–Vyāsa Dialogue on Durvāsā’s Boon and Karṇa’s Birth
गान्धार्याश्वैव तेजस्वी पृथायाश्व॒ पृथक् पृथक् । संकीर्त्य नामनी राजा ददौ दानमनुत्तमम्,तेजस्वी राजा युधिष्ठिरने धृतराष्ट्र, गान्धारी और कुन्तीके लिये पृथक्ू-पृथक् उनके नाम ले-लेकर सोना, चाँदी, गौ तथा बहुमूल्य शय्याएँ प्रदान कीं तथा परम उत्तम दान दिया
gāndhāryāś caiva tejasvī pṛthāyāś ca pṛthak pṛthak | saṅkīrtya nāmanī rājā dadau dānam anuttamam ||
തേജസ്വിയായ രാജാവ് ഗന്ധാരിയുടെയും പൃഥയുടെയും (കുന്തി) പേരുകൾ പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ഉച്ചരിച്ച് ഓരോരുത്തർക്കും അനുത്തമമായ ദാനം നൽകി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a royal and ethical duty: giving should be deliberate, respectful, and personal—honoring recipients by name and treating each with due regard. Such giving functions as dharmic restitution and social healing after suffering.
In the Āśramavāsika context, the king (Yudhiṣṭhira) makes formal, separate offerings for Gāndhārī and Kuntī, publicly naming them and granting excellent gifts, signaling reverence toward elders and a commitment to righteous conduct in the aftermath of the war.